Spoorloos en landen wissel.

Vila nova de Fontes is een zeer geliefde badplaats. Er zouden zoals de naam van de badplaats al zegt 1000 fonteinen zijn. We zien er welgeteld twee en dat zijn maar hele kleintjes. Het fotograferen niet waard, uiteindelijk hebben we een verklaring verzonnen dat al de wastafels waarschijnlijk drie kranen moesten hebben nummer 1 voor warm nummer twee voor koud en drie voor bruisend water. We lopen eerst richting strand en maken daar wat foto’s en lopen dan richting het kasteel. We hebben dan wel even genoeg gelopen en vallen neer op een terrasje en drinken daar een koel helder biertje. Daarna via de toeristenstraat terug naar de camping. Dat blijkt korter te zijn dan verwacht, soms zit het mee. Onderweg kopen we nog een kurken portemonnee voor Corry. Toch nog een souvenir.

De vervolgweg gaat naar Lissabon. Eerst met de ferry en de camper over de riviermonding wat ons deed denken aan onze reis door Noorwegen. Daarna verkassen we naar Costa de Caparica aan de overkant van Lissabon. Het is een echte stadscamping met veel verkeer en daar houden we niet zo van de temperatuur is killing met 32 graden en geen wind en een hoge luchtvochtigheid. We treffen machoburen met enorme caravans en een sterk Iers accent. V

oor ons niet te verstaan, ze lopen erbij als een stelorang-oetangs en gunnen ons geen blik waardig, gezellig is anders.

De volgende dag besluiten we met de bus van Caparica naar Lisboa te gaan. Natuurlijk staan we eerst bij de verkeerde bushalte. Maar daarna komt het goed. We moeten met de ferry over de Taag naar een wijk die Belem heet. Spannend. Maar we treffen een stel Hollanders en die weten dat er een hop on/ hop-off bus rijdt. Die nemen we dan ook. Het is een bruisende stad met heel veel monumenten. Nooit geweten dat ergens in 1700 een aardbeving was, die een goot deel van de stad verwoeste.

Lissabon is de hoofdstad van Portugal en telt ongeveer drie miljoen inwoners ,is gebouwd op heuvels, waardoor je soms best moet klimmen om de niveauverschillen te overbruggen.Het is een indrukwekkende stad, waar we doorheen dwalen op zoek naar een koppie koffie. We belanden ergens en krijgen een soort als een aardappel uitziend deegbroodje gevuld met een of andere soort kaas begeleid met portwijn en een espresso,geserveerd met een wel heel bijzonder dienblad. Het dienblad nemen we mee naar huis en hangen het ergens in ons prieel.

We pakken daarna de hop- on / hop-off bus en doen dat 2 keer. We missen de spectaculaire tram waarvan de rails steil omhoog lopen en hebben dus een reden om nog eens terug te gaan. Verder is het aantal beelden indrukwekkend te noemen. We nemen een historisch trammetje terug naar de ferry en kijken terug op een indrukwekkende dag..

Daarna wijken we van de route af en belanden op de ons bekende camping in Marvao, Paula en Nuno begroeten ons van harte.

Onderweg zien we flamingo’s en rode kurkeiken. Men dacht vroeger dat ze zich schaamden en daarom bloedrood kleurden. Maar zo is het niet. Ze kleuren rood vlak nadat ze geschild zijn en na 9 jaar zijn ze weer zwart.

De camping ligt in een relatief ruig terrein met veel rotspartijen en schapen in Marvao in het hart van het Parque Naturel da Serra de Sao Mamede. Soms komt er een vosje voorbij. Wel zijn er een hond, katten en 2 ezels. Natuurlijk zijn hier ook slangen en andere enge beesten maar die zijn gelukkig nog niet tevoorschijn gekomen.

Op enig moment besluiten we een wandeling van ongeveer 1 uur te maken. Maar opnieuw verdwalen we in de woeste natuur waar wandelpaden soms gewoon overwoekerd zijn. De wandeling mondde uit in 3 uur lopen omdat we blijkbaar een afslag hebben gemis. Daarvant moest Corry wel even van bijkomen de volgende dagen.Maar we zijn wel trots dat ze het gehaald heeft.

Verder is het hier iedere dag boven de 30 graden en dan is een zwembadje, al is het nog maar zo koud en klein, even heerlijk. We eten in de schaduw onder de luifel, want daar is het lekker koel en drinken een (alcohol-vrij biertje. Nee, we zijn niet alcoholvrij. Maar we moeten nodig naar een supermarkt om de voorraad weer aan te vullen.

Gisteravond, vrijdag 27 mei, was een muziekavond met 3 gitaren AD, Geert en Bart, en een dwarsfluit (Dick. Mariek nam de wijn mee en die ging ook op met zo’n enthousiast zingend gezelschap. Onze overburen heten Dick en Alie. Die komen we vast nog wel eens ergens tegen. Vanavond is er voetbal. {Paula en Nuno zijn het weekend naar Lissabon, maar ze hebben een TV klaar gezet zodat we de Champions league finale Liverpool versus Real Madrid kunnen zien. Helaas heeft Feyenoord van de week de finalewedstrijd verloren. Na een weekje van temperaturen boven de 30 graden en passiviteit buiten de wandeling om richten we ons weer op een volgende bestemming. Van hieruit laten we Portugal voor wat het is en gaan we richting Spanje, Salamanca staat op het lijstje, De camping komt ons bekend voor, zijn we hier ooit geweest?